1945 - 1955

 1945 -1955

1943 Reeds het eerste   "bal  spel  " zittend met een net

1945 In de meeste landen is er zorg voor de vele oorlogsslachtoffers. De meeste zorg is gericht op de duizenden oorlogsveteranen met allerlei ernstige handicaps. Militaire revalidatiecentra en sanatoria worden geopend. In deze centra worden revalidatie-  en kleine gymnastiek oefeningen beoefend. Vanuit deze centra worden afdelingen in het hele land gestimuleerd om sportgerichte activiteiten op te zetten. Boogschieten en tafeltennis zien we als hoofdactiviteit. Er is geen beleid om andere sportprogramma's te stimuleren. De meeste activiteiten worden georganiseerd in de militaire kazerne en op basis van therapeutische behandelingen.
De Bond van Nederlandse Militaire Oorlogslachtoffers werd opgericht.  De Bond had een belangrijke rol in de ontwikkeling van de sport voor gehandicapten in Nederland.  De sport is ontwikkeld , net als in vele andere landen in de militaire revalidatiecentra , door medisch specialisten en sportinstructeurs. Teneinde de sport activiteiten te coordineren werd een Sport commissie opgericht met vooral Wiel Teunissen als stimulator. In deze commissie zaten ook Anton Albers en Tammo van der Scheer (als sport technisch instructeur). Doel van de commissie: sport stimuleren voor gehandicapten en het organiseren van  landelijke sport manifestaties.  Veel steun kreeg de commissie van het militair Revalidatie centrum Aerdenburg in Doorn.
1944   Een "bal"  spel gedurende  een   revalidatie  in een centrum in de  USA.
1952  De World Veterans Federation (WVF) speelde een belangrijke rol in het stimuleren van sport als een waardevolle revalidatie techniek. Tijdens het Wereldcongres in Parijs hebben veel sprekers de internationale deelnemers geïnformeerd over het voordeel van sport tijdens het revalidatieproces.
1952  Eerste Internationale Sport Festival.  Tijdens een belangrijk rehabilitatiecongres in Parijs in 1952 ontmoette de Nederlandse delegatie dr Ludwig Guttman. Dr Guttman nodigde een Nederlands team om deel te nemen aan de 1952 Stoke Mandeville Games in Stoke Mandeville (Engeland) . Dit betekende dat de Internationale contacten van de Sport nieuwe doelstellingen openden. In 1952 maakte het Nederlands team de reis per boot van Rotterdam naar Engeland om deel te nemen aan de Stoke Games. De eerste internationale competitie werd een feit.  In de jaren daarna bood het Nederlandse ministerie van Defensie de Nederlandse atleten aan om ze met een Dakota van de Koninklijke Luchtmacht naar de jaarlijkse Stoke Games in Engeland te vliegen.  Dat ministerie was hoe dan ook van groot belang voor de ontwikkeling van de gehandicaptensport in Nederland. Ondersteuning met gratis accommodaties, vervoer, drankjes en maaltijden tijdens toernooien etc.... alle activiteiten kwamen uit persoonlijke inspanningen en lokaal werden de Militaire kazernes aangeboden  voor de sportaccomodaties. Een belangrijke rol in Nederland speelde kapitein Herman Tjebbes van de BNMO.  Hij legde oa de contacten met Stoke Mandeville in 1952 en bekleedde namens Nederland een permanente zetel in het Bestuur van de ISMGF tot 1980.
1953 Volleybal, als reguliere sport, is erg populair aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. De start van sport voor gehandicapten in Nederland is een initiatief van het Militair Revalidatie centrum.
Een van de activiteiten was "rolstoel volleybal".
De atleten in dit spel waren allemaal verlamd veteranen en de wedstrijden waren klein. Een team bestond uit 4 spelers en elke set had een tijdslimiet van 15 minuten. Rolstoelvolleybal moest de toenemende populariteit van rolstoelbasketbal concurreren. Door de slechte constructie van de rolstoel kon er in de meeste sporten niet veel beweging worden gemaakt. Voor geamputeerden veroorzaakte de slechte of geen prothese het gebrek aan mogelijkheden. Zittend gymnastiek en allerlei bal spelletjes kwamen ter sprake.  Balspelen met  eigen regels voor lokaal plezier bij het sporten.
De Militaire Organisatie (BNMO) in Nederland besloot de deur ook te openen voor burgeroorlogsslachtoffers. 
 1954  Twee Nederlandse oorlogsslachtoffers, onder wie de heer Teunissen, kregen een uitnodiging van een Duits Sanatorium om in Duitsland te herstellen. Ze accepteerden de uitnodiging en kwamen terug met veel enthousiaste nieuwe gymnastiek en sport revalidatie technieken. Speciale " zittende " balspellen werden bevorderd.                                                 
1955 De BNMO stimuleerde alle revalidanten om op lokaal nivieau een eigen sport club op te richten.
1955, 15 oktober  (GER). De heer Theunissen met een delegatie uit Nederland werd uitgenodigd voor een Sit ball toernooi in Duitsland. Niet alleen geamputeerden namen deel aan het toernooi, maar ook spelers met verschillende handicaps. Het enthousiasme en plezier van de spelers maakten de Nederlandse delegatie enthousiast. Sit ball werd nu geïntroduceerd in Nederland.
De volgende "Sit bal " spelregels in Nederland worden vastgesteld: 
Het veld  10 x 5 m gedeeld door een net.  Hoogte van het net is 1 m,  spelen is zittend.       Speeltijd 2 x 10 minuten,   2 teams van elk 5 spelers,   de speelbal  is een "hand" bal.  
Speel de bal over het net en binnen de lijnen.  De spelers draaien niet doorop het veld.  Fout is:  Smash met de vuist,  meer dan één stuit van de bal in eigen veld op de grond ,  Raakt de bal buiten de lijnen,  De bal raakt het net,  het veld van de tegenstander te raken met een deel van het lichaam, De bal raakt andere lichaamsdelen dan de handen.   Sit bal werd bevorderd als "indoor" activiteit in de winter.
Er worden veel demonstraties gegeven
   foto:  het Duitse  "Sit bal " beoefend in 1955 in Nederland met Wiel  Teunissen (r)
 
© Copyright 65 jaar Zitvolleybal